|
Anasayfa
Sehitlerimiz
Cumavank Radyo
YAYLAMIZ
Yaslamış sırtını dumanlı dağa
Her an çimenlere bakar yaylamız.
Hasrettir gürleyip akan ırmağa
Suları buz gibi akar yaylamız.
Sekiz ay karların altında inler
Altı ay suların sesini dinler
Haziran ayında çekilir cinler
Temmuz başlarında çıkar yaylamız.
Çiçekle süslenmiş pegin başları
Sulağa götürür Kuzu Taşları
Kılıç'la Kepçeli arkadaşları
Görenin içini yakar yaylamız.
Görünür yayladan Bayburt ovası
Tandırın üstünde kuymak tavası
Mest eder insanı güzel havası
Gece gündüz çiçek kokar yaylamız.
Bazen soğuk olur üşütür bizi
Sararız tandırı biz dizi dizi
Artık yetiş Güneş, yak içimizi
Gitmeyen dumandan bıkar yaylamız.
Kimse unutamaz senin tadını
Rüyamda sayıklar oldum adını
Halay çekenlerin ver muradını
Gençleri kol kola takar yaylamız.
Yıllar oldu artık yayla çıkmıyor
Bir çokları sana doğru bakmıyor
Çobanlarda gelip ateş yakmıyor
Kalplere hasreti sokar yaylamız.
Dört bir etrafını sardı sinekler
Yaylayı tanımaz oldu inekler
Tarih ilerledi değişti zevkler
Şimdiki gençleri sıkar yaylamız.
ABDULLAHOĞLU'yum ben böyle derim
Yaylamı da köyüm kadar severim
Birgün değil hergün gelmek isterim
Görünce içimi burkar yaylamız.
Tufan ABDULLAHOĞLU
01.11.1992
Köyümüz
Köylülerimiz
Resimler
Siirler
Duyurular
Meslekler
Eski Resimler
Ilahier
Misafir Defteri
Linkler
Canli Sohbet
Yurtdisi
Kontakt
Önerileriniz
|